Al-Quran
เลือกซูเราะห์
Surah 015
อัลหิจญ์รุ
บท นครหิจญ์รุ
พยัญชนะ (อะลิฟ ลาม รออ์) ได้มีการกล่าวมาแล้วเกี่ยวกับบทพิสูจน์ต่างๆของมัน ในแรกเริ่มของสูเราะฮ์อัลบะกอเราะฮ์ บรรดาโองการเหล่านี้นั้นมีรายละเอียดสูงชี้ให้เห็นว่าแท้จริงมันนั้นถูกประทานลงมาจากอัลลอฮ์ มันคือ บรรดาโองการของอัลกุรอาน มาอธิบายชี้แจงถึงหลักเตาฮีดและบทบัญญัติต่างๆ
ในวันกิยามะฮ์ บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่างก็หวังว่า หากพวกเขาได้เป็นมุสลิม หลังจากที่ทุกอย่างได้ปรากฏขึ้นแก่พวกเขา และได้ปรากฎแก่พวกเขาซึ่งสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธศรัทธาในโลกดุนยานั้น มันสวนทางกัน
โอ้เราะสูลเอ๋ย จงปล่อยบรรดาผู้ปฏิเสธ ให้พวกเขากินเสมือนกับการกินของบรรดาสัตว์ทั้งหลาย และให้พวกเขาเพลิดเพลินกับความหอมหวานของดุนยาอันชั่วคราว และความเพ้อฝันอันยาวไกลที่มันครอบงำพวกเขา ให้ออกห่างจากการศรัทธาและการทำความดี แล้วพวกเขาก็จะได้รู้ถึงสถานะที่แท้จริงของพวกเขากับความขาดทุน เมื่อพวกเขาได้มา ณ ที่อัลลอฮ์ในวันกิยามะฮ์
และเราไม่ได้ส่งความวิบัติลงมาแก่หมู่บ้านใดหรือเมืองใดที่อธรรม เว้นแต่สิ่งนั้น ได้ถูกกำหนดแล้วอย่างชัดเจน ณ ที่อัลลอฮ์ มันจะไม่เกิดขึ้นก่อนเวลาของมัน และจะไม่ล่าช้ากว่ากำหนด
ความวิบัติจะไม่มาประสบแก่ประชาชาติใดประชาชาติหนึ่ง ก่อนที่จะถึงเวลากำหนดของมัน และความวิบัตินั้นจะไม่ล่าช้าหากว่าเวลาของมันได้มาถึง ดังนั้นบรรดาผู้อธรรมอย่าหลงระเริงกับการผ่อนปรนของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเขา
และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในมักกะฮ์ได้กล่าวแก่เราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮฺวะสัลลัมว่า "โอ้ผู้ที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาแก่เขา(ตามที่เขานั้นอ้าง) แท้จริงแล้วท่านกับการกล่าวอ้างของท่านนั้น ท่านเป็นคนบ้า การประพฤติของเจ้าก็เหมือนกับการกระทำของคนบ้า"
หากท่านอยู่ในหมู่บรรดาผู้สัจจริง ทำไมท่านไม่นำมะลาอิกะฮ์มายังพวกเราเพื่อเป็นพยานแก่ท่านว่าท่านคือเราะสูลที่ถูกส่งมา และการลงโทษจะเกิดขั้นกับพวกเรา
อัลลอฮ์ทรงตอบโต้พวกเขา ต่อสิ่งที่พวกเขาเสนอ นั่นคือการให้มลาอิกะฮ์ลงมา ว่า “เราจะไม่ส่งมลาอิกะฮ์ลงไป เว้นแต่มันจะสอดคล้องกับความเหมาะสมเท่านั้น นั่นคือ เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาต้องพินาศ และหากเรานำมลาอิกะฮ์มาหาพวกเขาเมื่อไร พวกเขาจะไม่มีโอกาสได้รับการผ่อนปรนใด ๆ เพราะการลงโทษจะทำลายพวกเขาในไม่ช้า”
แท้จริงเราคือผู้ที่ได้ประทานอัลกุรอานอันนี้ ลงในหัวใจของมูฮำหมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮฺวะสัลลัม เพื่อเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์ทั้งหลาย และแท้จริงเราเป็นผู้ปกป้องรักษาอัลกุรอานจากการเพิ่มเติม การตัดตอน การเปลี่ยนแปลง และการบิดเบือน
และแน่นอน โอ้เราะสูลเอ๋ย ก่อนหน้าเจ้านั้น เราก็ได้ส่งบรรดาเราะสูลมาในบรรดากลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาในสมัยก่อน และพวกเขาก็ปฏิเสธต่อบรรดาเราะสูลเหล่านั้น และเจ้าก็มิใช่เราะสูลคนแรกในหมู่บรรดาเราะสูลที่ได้ถูกปฏิเสธจากกลุ่มชนของเจ้าที่มีต่อเจ้า
และไม่มีเราะสูลคนใดที่มายังบรรดากลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาในสมัยก่อนหน้านั้น เว้นเสียแต่พวกเขาได้ปฏิเสธเขาและเย้ยหยันต่อเขา
อย่างที่เราเคยนำเอาการปฏิเสธใส่ในหัวใจของประชาชาติเหล่านั้น เราได้ใส่มันลงไปในหัวใจของพวกมุชริกีนมักกะฮ์เช่นกัน เนื่องด้วยการที่ไม่เชื่อฟังและการดื้อรั้นของพวกเขา
พวกเขาจะไม่ศรัทธาต่ออัลกุรอานเล่มนี้ที่ถูกประทานให้แก่มูฮำหมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮฺวะสัลลัม และแน่นอนกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ได้ผ่านมาให้เห็นกันแล้ว ถึงการทำลายล้างผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่บรรดาเราะสูลของพวกเขาได้นำมา ดังนั้นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อเจ้าควรรับเป็นบทเรียน
และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะยังคงดื้อรั้นปฏิเสธ แม้ว่าสัจธรรมนั้นได้ปรากฏชัดแจ้งแก่พวกเขาด้วยหลักฐานที่แจ่มแจ้งแล้วก็ตาม แล้วหากเราเปิดประตูแห่งฟากฟ้าแก่พวกเขา พวกเขาก็จะยังคงขึ้นต่อไปเรื่อยๆ
แน่นอนพวกเขาจะไม่เชื่อ และแน่นอนพวกเขาก็จะกล่าวว่า "แท้จริงสายตาของพวกเรานั้นถูกปิดกั้นจากการมองเห็น แต่ทว่าสิ่งที่เรามองเห็นนั้นคือ ด้วยผลพวงของเวทมนตร์ ดั้งนั้นเราเป็นกลุ่มชนที่ถูกมนต์สะกด"
และแท้จริงเราได้สร้างกลุ่มดาวที่ยิ่งใหญ่บนท้องฟ้า เพื่อนำทางผู้คนในการเดินทางในยามมืดค่ำทั้งทางบกและทางน้ำ และเราได้ทำให้มันมีความงดงามสำหรับผู้ที่ได้มองดูมัน เพื่อพวกเขาจะได้เข้าใจถึงความปรีชาสามารถของอัลลอฮ์สุบหานะหูวะตะอาลา
เว้นแต่ผู้ที่แอบฟังข่าวจากโลกแห่งเบื้องบนอย่างลับๆ ดังนั้นดวงดาวที่ส่องแสงสว่างอยู่นั้นจะตามติดเขา และมันก็จะเผาไหม้เขา
และแผ่นดินนั้นเราได้แผ่มันออกไป เพื่อให้มนุษย์ได้ปักหลักอาศัยอยู่บนมัน และเราก็ได้ทำให้พื้นผิวของมันนั้นมีภูเขาที่มั่นคงโดยที่มันไม่ต้องถูกยึดตรึงโดยมนุษย์ และเราได้ทำให้พืชพรรณหลากหลายชนิดงอกเงยออกมาบนพื้นผิวของมัน สิ่งที่ได้ถูกกำหนดไว้นั้นมันย่อมมีข้อซ่อนเร้นของมัน
และในแผ่นดินนั้น เราได้ทำให้มีสิ่งที่คอยเป็นเครื่องยังชีพสำหรับพวกเจ้า ทั้งอาหารและเครื่องดื่มตราบใดที่พวกเจ้านั้นยังคงใช้ชีวิตอยู่ในโลกดุนยานี้ และนอกเหนือจากพวกเจ้าแล้ว เราก็ได้มอบให้แก่ผู้ซึ่งที่พวกเจ้านั้นมิได้ให้ริซกีแก่เขา ทั้งที่เป็นมนุษย์และสัตว์ถึงสิ่งที่คอยดำรงชีพให้แก่พวกเขา