ได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วในตอนต้นของซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ

(นี่คือ) การกล่าวถึงความเมตตาธรรมแห่งพระเจ้าที่มีต่อบ่าวของพระองค์ซะกะรียา อลัยฮิสสลาม พระองค์ได้กล่าวถึงเรื่องราวเหล่านั้นให้กับเจ้า (โอ้มูฮำหมัด) เพื่อเป็นข้อคิดสำหรับเจ้า

เมื่อเขาวิงวอนต่อพระเจ้าของเขา ด้วยการวิงวอนอย่างแผ่วเบาเพื่อทำให้มันรู้สึกใกล้ต่อการตอบรับ

เขากล่าวว่า โอ้พระองค์ แท้จริงกระดูกของข้าพระองค์อ่อนแล้ว และศรีษะก็มีประกายหงอกแล้ว และมิเคยปรากฏเลยว่าการวิงวอนของข้าพระองค์ต่อพระองค์นั้นไร้ผล แถมทุกครั้งที่ข้าวิงวอนพระองค์ตอบรับข้าเสมอ

และแท้จริงข้าพระองค์กลัวลูกหลานของข้าพระองค์ ภายหลังการตายของข้าพระองค์แล้วจะยุ่งกับการงานดุนยาและกลัวว่าภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมันไม่ได้ลูก ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดประทานทายาทที่ดีจากพระองค์แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

ผู้ซึ่งจะสืบทายาทแทนข้าพระองค์ และสืบทายาทจากตระกูลของยะอฺกูบบ่าวของพระองค์และขอพระองค์ทรงโปรดให้เป็นที่น่าพอใจในศาสนา การสร้างและความรู้ของพระองค์ ข้าแด่พระเจ้าของข้าพระองค์ด้วยเถิด

อัลลอฮฺได้ตอบรับดูอาอฺและคำวอนขอของซะกะรียา โอ้ ซะกะรียาเอ๋ย ! เรา (อัลลอฮฺ) ได้บอกเจ้าว่าจะให้ง่ายดายแก่เจ้า และได้ตอบรับดูอาอฺของเจ้า แล้วเรา (อัลลอฮ) ได้มอบลูกคนหนึ่ง ชื่อของเขาคือยะหฺยา เรามิเคยตั้งชื่อผู้ใดมาก่อนเลย

ท่านซะกะรียา กล่าวว่า ข้ารู้สึกประหลาดใจเกี่ยวกับอำนาจของอัลลอฮ จะให้ฉันมีลูกได้อย่างไรในเมื่อภรรยาของฉันเป็นหมัน ไม่สามารถคลอดบุตรได้ แล้วฉันก็อายุมากแล้ว ร่างกายไม่แข็งแรงแล้ว

มะลาอิกะฮฺกล่าวว่า ทุกอย่างก็เหมือนที่ท่านได้กล่าวไว้ว่า ภรรยาของเจ้าไม่สามารถคลอดบุตรได้ แล้วเจ้าก็ได้บรรลุถึงบั้นปลายของชีวิตแล้วร่างกายของเจ้าก็ได้ออนแอ่ แต่พระองค์ก็ได้กล่าวไว้ว่า พระองค์ได้สร้างยะหฺยาจากมารดาที่เป็นหมันและจากบิดาผู้ที่สูงวัย และก่อนหน้านี้เราได้สร้างเจ้าขึ้นมาแล้ว โอ้ ซะกะริยา จากที่ไม่มีอะไรเลยสักอย่างเพราะเจ้าก็ไม่ได้มีอะไรเลย

นบีซะกะริยาได้กล่าวว่า โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ โปรดทรงให้สัญญาณแด่ข้าพระองค์ด้วยเถิดว่าข่าวดีที่ข้าพระองค์ได้รับจากมะลาอิกะฮฺนั้นเป็นจริง เพื่อที่ข้าพระองค์จะได้สบายใจ พระองค์จึงตรัสว่า สัญญาณคือการที่เจ้ามิอาจพูดกับผู้คนเป็นเวลาสามคืน ทั้งๆที่เจ้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

แล้วซะกะริยาก็ได้ออกจากแท่นสวดมายังหมู่ชนของเขา และเขาได้ชี้ใบ้แก่พวกของเขาโดยไม่ได้พูดจาใดๆ ว่า พวกท่านจงกล่าวสดุดีในยามเช้าและยามเย็น

อัลลอฮได้ให้กำเนิดแก่เขา คือ ยะหฺยา เมื่อเขาอายุครบแล้วเราก็พูดกับเขาว่า โอ้ยะหฺยา เจ้าจงยึดมั่นในคัมภีร์ (เตารอฮฺ) ให้ดี และเราได้มอบความเข้าใจ ความรู้ ความพยายามและความมุ่งมั่นต่อเขาในวัยเด็ก

เราได้ให้ความเมตตาต่อเขาและเราได้ชำระล้างบาปของเขาและเขาเป็นผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าและหลีกเลี่ยงจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

และจงเป็นผู้กระทำความดีต่อบิดามารดา อ่อนโยนต่อท่านทั้งสอง พูดจาไพเราะต่อทั้งสอง และอย่าเป็นผู้หยิ่งยโสต่อการปฏิบัติต่อพระองค์ และอย่าเป็นผู้ที่ฝ่าฝืนต่อพระองค์และบิดามารดาทั้งสอง

และอัลลอฮฺได้ให้ความสันติและความปลอดภัยในวันที่เขาถูกคลอด และวันที่เขาตาย และนำออกจากความอับอาย และในวันที่เขาถูกฟื้นคืนชีพ ซึ่งทั้งสามช่วงเวลานี้คือ สิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องผ่านมันไปอย่างแน่นอน ถ้าพระองค์ทำให้สิ่งนั้นปลอดภัย ก็จะไม่อะไรใดๆทั้งสิ้นที่จะทำให้เกิดความกลัวนอกเหนือจากนั้น

และจงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะซูล (เรื่องของ) มัรยัมที่อยู่ในคัมภีร์อัลกรอ่าน ที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าและบอกเล่าถึงเรื่องของมัรยัม อลัยฮัสสลาม เมื่อนางได้ปลีกตัวออกจากหมู่ญาติของนาง ไปยังสถานที่หนึ่งทางตะวันออก (ของบัยตุลมักดิส)

และมัรยัมก็ได้เอาตัวเองมาปกปิดโดยใช้ม่านปกคลุมตัวเอง เพื่อพวกเขาจะได้ไม่เห็นนางเวลาทำการอีบาดะห์ต่อพระเจ้าของนาง และเราก็ได้ส่งมาลาอีกะฮฺญิบรีลมาสู่นางในภาพลักษณ์ของมนุษย์ให้เสมือนเป็นผู้ที่ถูกสร้าง แต่นางกลัวว่าเขาต้องการทำในสิ่งที่ไม่ดี

เมื่อนางมองเห็นเขาถึงภาพลักษณ์ของมนุษย์ที่เท่าเทียมกันเขาก็หันไปมอง แล้วนางก็กล่าวว่า ฉันขอความคุ้มครองต่อผู้ทรงกรุณาปราณีจากเจ้าที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่กับเจ้า เจ้านี่ หากพวกเจ้ายำเกรงก็จงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด

เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า ฉันไม่ไช่มนุษย์ แต่ฉันเป็นฑูตแห่งพระเจ้าของเธอ พระองค์ทรงส่งฉันมาหาเจ้าเพื่อให้บุตรที่ดีและบริสุทธิ์แก่เจ้า

มัรยัมแปลกใจ แล้วกล่าวต่อว่า ฉันจะมีลูกได้อย่างไรทั้งๆที่ฉันยังไม่มีสามีและฉันก็ไม่ใช่คนที่ค้าประเวณีที่จะให้ฉันมีบุตรได้