นี่คือสูเราะฮฺหนึ่งที่เราได้ประทานมันลงมา และเราได้กำหนดเป็นข้อบังคับให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติของมัน และเราได้ประทานลงมาในสูเราะฮนั้นซึ่งสัญญาณต่างๆ(ที่บ่งบอกถึงสัจธรรม)อันชัดแจ้ง เพื่อพวกเจ้าจักได้รำลึกใคร่ครวญถึงบทบัญญัติที่อยู่ในนั้น แล้วพวกเจ้าจะได้ปฏิบัติตามมัน

หญิงโสดและชายโสดที่ผิดประเวณีนั้น พวกเจ้าจงเฆี่ยนทั้งสองคนนั้นคนละหนึ่งร้อยที และอย่าให้ความเมตตาสงสารต่อทั้งสองยับยั้งการกระทำของพวกเจ้า โดยทำให้พวกเจ้าไม่ตัดสินลงโทษหรือลดโทษแก่เขาทั้งสองนั้นเป็นอันขาด หากพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันปรโลก และจงให้กลุ่มหนึ่งของบรรดาผู้ศรัทธาเป็นพยานในการลงโทษทั้งสอง เพื่อเป็นการเปิดเผยการลงโทษทั้งสองและเป็นการยับยั้งสำหรับเขาทั้งสองและคนอื่นๆ

เพราะความขยะแขยงของการผิดประเวณี อัลลอฮฺจึงได้ทรงกล่าวว่า ชายที่คุ้นเคยกับการทำซินาเขาไม่ต้องการจะสมรสกับใครนอกเสียจากหญิงที่ทำซินาเหมือนกับเขาหรือกับหญิงมุชริกะฮฺที่ไม่คอยระวังการทำซินาทั้งๆ ที่ไม่อนุญาติให้สมรสกับนางอยู่แล้ว และหญิงที่คุ้นเคยกับการทำซินานางไม่ต้องการจะสมรสกับใครนอกเสียจากชายที่ทำซินาเหมือนกับนางหรือชายมุชริกที่ไม่คอยระวังการทำซินาทั้งๆ ที่การสมรสของนางกับเขาเป็นที่ต้องห้ามอยู่แล้ว และการสมรสกับชายหญิงที่ทำซินานั้นเป็นที่ต้องห้ามแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์ว่าทำซินา (และบรรดาชายบริสุทธิ์ก็เช่นกัน) แล้วพวกเขามิได้นำพยานสี่คนมายืนยันในสิ่งที่พวกเขาได้ใส่ร้ายว่าทำซินานั้น โอ้ บรรดาผู้พิพากษาทั้งหลาย พวกเจ้าจงโบยพวกเขาแปดสิบที และพวกเจ้าอย่ารับการเป็นพยานของพวกเขาเป็นอันขาด ชนเหล่านั้นที่ใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์พวกเขาออกนอกกรอบการเชื่อฟังต่ออัลลอฮฺ

นอกจากบรรดาผู้ที่สำนึกผิดและขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺหลังจากนั้น และพวกเขาปรับปรุงการกระทำของตัวเองให้ดีขึ้น แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงตอบรับการขออภัยโทษและการเป็นพยานของพวกเขา แท้จริงแล้วอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาสำหรับบ่าวของพระองค์ที่สำนึกผิดเสมอ

และบรรดาผู้ชายที่กล่าวหาภรรยาของพวกเขา แต่พวกเขาไม่มีพยานนอกจากตัวของพวกเขาเองเท่านั้น ที่ยืนยันว่าสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวหานั้นเป็นความจริง โดยการให้คนๆ หนึ่งในหมู่พวกเขาได้ทำการยืนยันด้วยการกล่าวคำสาบานต่ออัลลอฮฺสี่ครั้ง ด้วยพระนามของอัลลอฮฺว่า แท้จริงเขานั้นเป็นผู้ที่พูดจริงในสิ่งที่เขาได้กล่าวหาว่าภรรยาของเขานั้นทำซินา

แล้วในการสาบานครั้งที่ห้านั้นเขาต้องขอแช่งตัวเองว่าสมควรได้รับการสาปแช่งจากอัลลอฮฺหากเขานั้นเป็นผู้กล่าวเท็จในสิ่งที่เขาได้ใส่ร้ายเธอ

สำหรับนางแล้วก็สมควรที่จะต้องถูกลงโทษ และนางจะพ้นจากการลงโทษนั้นก็ต่อเมื่อนางได้กล่าวคำสาบานต่ออัลลอฮฺสี่ครั้ง ว่าเขาเป็นผู้กล่าวเท็จที่ใส่ร้ายนางว่าทำซินา

แล้วในการสาบานครั้งที่ห้านั้นให้นางแช่งตัวเองว่าความกริ้วของอัลลอฮฺจงมีแด่นางเอง หากเขาเป็นผู้ที่พูดจริงในสิ่งที่เขาได้กล่าวหานางไว้

โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย และหากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺแก่พวกเจ้า และความเมตตาของพระองค์ต่อพวกเจ้าแล้ว โดยที่พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษให้แก่บ่าวของที่พระองค์ที่ขอการอภัยโทษ เป็นผู้ทรงปรีชาญาณในการจัดการและการบัญญัติศาสนา แน่นอนพระองค์จะทรงลงโทษพวกเจ้าด้วยเพราะบาปของพวกเจ้าอย่างเร่งด่วน และประจานเปิดเผยความผิดของพวกเจ้า

แท้จริงบรรดาผู้ที่นำข่าวเท็จมานั้น (คือข่าวการปรักปรำมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮา ว่าทำซินา) เป็นกลุ่มหนึ่งที่ขึ้นกับพวกเจ้าเช่นกัน โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าได้คิดว่ามันเป็นผลร้ายแก่พวกเจ้า แต่ว่ามันเป็นผลดี เพราะในการนี้มีผลบุญเป็นการตอบแทนและเพื่อเป็นการขัดเกลาผู้ศรัทธา และในการนี้เช่นกันเป็นการยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของท่านหญิงอาอิชะฮฺ ทุกคนที่ร่วมกันปรักปรำท่านหญิงอาอิชะฮฺว่าทำซินานั้นจะถูกตอบแทนในสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้จากการทำบาปที่ได้พูดเท็จ และผู้ที่มีบทบาทมากที่สุดในเรื่องนี้ เขาผู้นั้นจะได้รับการลงโทษอย่างมหันต์ ซึ่งหมายถึง ผู้นำบรรดามุนาฟิกีน อับดุลลอฮฺ บิน อุบัยฺ อิบนุ สะลูล

เมื่อได้ยินข่าวเท็จอันยิ่งใหญ่นี้ ทำไมบรรดามุอฺมินีนและบรรดามุอฺมินะฮ จึงไม่คิดถึงความปลอดภัยของผู้ที่โดนกล่าวเท็จนั้นซึ่งเป็นพี่น้องร่วมศรัทธาของเขาเอง และกล่าวว่า นี่เป็นเรื่องโกหกอย่างชัดแจ้ง

ทำไมบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮฺอันฮา ถึงไม่นำพยานสี่คนมาเพื่อเป็นการยืนยันถึงข้อเท็จจริงในสิ่งที่พวกเขาอ้างไว้ หากพวกเขาไม่นำพยานสี่คนมายืนยันเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแล้ว (ซึ่งพวกเขาไม่สามารถที่จะนำมาได้) ดังนั้นชนเหล่านั้น ณ อัลลอฮฺ คือกลุ่มชนผู้กล่าวเท็จ

และหากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺและความเมตตาของพระองค์แก่พวกเจ้า (โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย)โดยที่พระองค์ไม่ทรงรีบร้อนในการลงโทษพวกเจ้า และได้ตอบรับผู้ที่กลับตัวกลับใจในหมู่พวกเจ้าแล้ว แน่นอนพวกเจ้าต้องประสบกับการลงโทษอย่างมหันต์ ในสิ่งที่พวกเจ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวในการกล่าวเท็จและใส่ร้ายต่อมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ

(จงรู้เถิด)ตอนที่พวกเจ้าได้เล่าและแพร่ขยายเรื่องเท็จนี้ระหว่างพวกเจ้าด้วยกันทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องเท็จ ซึ่งพวกเจ้าพูดกันในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้ และคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็ก แต่ ณ อัลลอฮฺนั้น มันเป็นเรื่องใหญ่ เพราะในนั้นมีการกล่าวเท็จและปรักปรำผู้บริสุทธิ์

และตอนที่พวกเจ้าได้ยินถึงการกล่าวร้ายนั้น ทำไมพวกเจ้าจึงไม่กล่าวว่า "มันไม่บังควรที่เราจะพูดถึงเรื่องน่ารังเกียจนี้ มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ผู้เป็นพระผู้อภิบาลของเรา นี่คือสิ่งที่พวกเขาได้ปรักปรำท่านหญิงอาอีชะฮฺซึ่งถือว่ามันเป็นการกล่าวเท็จอย่างมหันต์"

อัลลอฮฺได้ตักเตือนพวกเจ้า เพื่อมิให้พวกเจ้ากลับไปทำเช่นการกล่าวร้ายแบบนี้อีก โดยการปรักปรำผู้บริสุทธิ์ว่าทำความชั่ว (ผิดประเวณี) หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ

และอัลลอฮฺทรงชี้แจงโองการทั้งหลายอย่างชัดเจนแก่พวกเจ้าที่ครอบคลุมถึงบทบัญญัติและข้อตักเตือนต่างๆ ของพระองค์ และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงการกระทำของพวกเจ้า โดยไม่มีสิ่งใดจะถูกปกปิดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าในสิ่งที่ได้กระทำไว้ และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงปรีชาญาณในการจัดการและการบัญญัติ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ชอบเผยแพร่ความชั่วในหมู่ผู้ศรัทธานั้น เช่น การแพร่เรื่องการปรักปรำผู้อื่นว่าทำซินา พวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างเจ็บปวดในโลกนี้ด้วยการลงโทษพวกเขา (โบยแปดสิบที) และในโลกหน้าพวกเขาจะถูกลงโทษด้วยไฟนรก และอัลลอฮฺทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวเท็จไว้ และบั้นปลายการงานของบ่าวของพระองค์ และพระองค์ทรงรอบรู้ถึงผลประโยชน์ของพวกเขา และพวกเจ้าไม่รู้ถึงสิ่งนั้นเลย

โอ้บรรดาผู้กล่าวเท็จทั้งหลาย หากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺแก่พวกเจ้าและความเมตตาของพระองค์ และหากอัลลอฮฺไม่เป็นผู้ทรงเอ็นดู ผู้ทรงเมตตาแก่พวกเจ้าแล้ว แน่นอนพระองค์จะทรงเร่งรีบในการลงโทษพวกเจ้าโดยทันที