โอ้ท่านนบีเอ๋ย เจ้าและผู้ที่อยู่ร่วมกับเจ้า จงยืนหยัดต่อการยำเกรงอัลลอฮ์ โดยการปฏิบัติตามพระบัญชาใช้และออกห่างจากข้อห้ามต่างๆ ของพระองค์ และจงเกรงกลัวต่อพระองค์เท่านั้น และอย่าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและพวกหน้าไหว้หลังหลอก ในเรื่องตัณหาของพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงอุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและพวกหน้าไหว้หลังหลอกได้วางไว้ ผู้ทรงปรีชาญาณในการสร้างและการบริหารจัดการ

และจงปฏิบัติตามวะฮ์ยูที่พระเจ้าของเจ้าทรงประทานลงมาแก่เจ้า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ไม่มีสิ่งใดจากเรื่องดังกล่าวรอดพ้นพระองค์ไปได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนการงานของพวกเจ้า

และจงมอบหมายกิจการต่าง ๆ ทุกอย่างของเจ้าต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว และพอเพียงแล้วที่พระองค์ทรงเป็นผู้คุ้มครองสำหรับปวงบ่าวที่มอบหมายต่อพระองค์

อัลลอฮ์ไม่ได้สร้างหัวใจสองดวงในอกของชายคนใด และอัลลอฮ์ไม่ได้ทำให้ภรรยาเป็นเหมือนแม่ในแง่ของข้อห้ามของเขา และไม่ได้ทำให้ลูกบุญธรรมให้อยู่ในสถานะลูกทางสายเลือด แท้จริงการซิฮาร คือการที่ชายคนหนึ่งได้ทำให้สถานะของภรรยาเป็นที่ต้องห้ามสำหรับเขาเหมือนสถานะของแม่เขาหรือน้องสาวของเขา และการรับบุตรบุญธรรม(ให้อยู่ในสถานะลูกทางสายเลือดนั้น)เป็นประเพณีของผู้คนในยุคก่อนอิสลาม สิ่งเหล่านี้ศาสนาอิสลามได้ยกเลิกไปแล้ว อันที่จริง การซิฮาร์ และการรับรับบุตรบุญธรรมนั้น เป็นคำพูดที่พวกเจ้าได้พูด ๆ กัน ซึ่งไม่มีความเป็นจริงอย่างแท้จริง ภรรยาไม่ใช่มารดา และบุตรบุญธรรมไม่ใช่บุตรโดยสายเลือด และอัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสถึงสัจธรรมที่ปฏิบัติโดยปวงบ่าวของพระองค์ และพระองค์จะทรงชี้แนะทางแห่งสัจธรรม

จงพาดพิงผู้ที่พวกเจ้าอ้างว่าเป็นลูกของพวกเจ้านั้นไปยังพ่อที่แท้จริงของพวกเขา เพราะการพาดพิงพวกเขาไปยังพ่อของพวกเขานั้น มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ หากพวกเจ้าไม่รู้จักพ่อที่จะพาดพิงไปยังพวกเขาแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็คือพี่น้องร่วมศาสนาของพวกเจ้าและเป็นผู้ที่พวกเจ้าปล่อยให้พวกเขาเป็นอิสระจากการเป็นทาส ดังนั้นจงเรียกคนหนึ่งจากพวกเขาว่า “โอ้พี่น้องของฉันและโอ้ลูกพี่ลูกน้องของฉัน” และไม่เป็นความผิดใด ๆ แก่พวกเจ้า เมื่อคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้าผิดพลาดไป แล้วไปพาดพิงผิดคน แต่พวกเจ้าจะมีความผิดก็ต่อเมื่อพวกเจ้าตั้งใจที่เอ๋ยคำพูดนั้นออกมา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยยิ่งสำหรับปวงบ่าวของพระองค์ที่สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว ผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ โดยที่พระองค์มิทรงเอาโทษพวกเขาในความผิดพลาดนั้น

ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม นั้นเป็นผู้ที่สมควรสำหรับบรรดาผู้ศรัทธายิ่งกว่าตัวของพวกเขาเอง ในสิ่งที่ท่านได้เชิญชวนพวกเขาทุกอย่าง แม้นว่าจิตใจของพวกเขานั้นจะเอนเอียงไปหาสิ่งอื่น และบรรดาภริยาของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม นั้นอยู่ในสถานะมารดาสำหรับบรรดาผู้ศรัทธาทั้งหมด ดังนั้นจึงเป็นที่ต้องห้ามเหนือผู้ศรัทธาทุกคนที่จะแต่งงานกับคนหนึ่งคนใดจากหมู่พวกนางหลังจากที่ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้เสียชีวิตไปแล้ว และเครือญาติร่วมสายเลือดบางคนในหมู่พวกเขาสมควรกว่าอีกบางคนในการได้รับมรดกที่เป็นบัญญัติของอัลลอฮ์ ยิ่งกว่าบรรดาผู้ศรัทธาและบรรดาผู้อพยพในทางของอัลลอฮ์ ซึ่งพวกเขาเคยได้รับมรดกกันในหมู่พวกเขาในช่วงแรก ๆ ของอิสลาม หลังจากนั้นการรับมรดกของพวกเขาก็ถูกยกเลิก เว้นแต่พวกเจ้าจะกระทำความดี โอ้ผู้ศรัทธาเอ๋ย แก่สหายสนิทของพวกเจ้าโดยไม่ต้องให้มรดก ไม่ว่าจะเป็นการตักเตือนและทำดีต่อพวกเขา ซึ่งมันเป็นเรื่องที่พวกเจ้าสามารถที่จะกระทำ บทบัญญัตินี้ได้ถูกบันทึกไว้แล้วใน เลาฮิ้ลมะฮฺฟูซ ดังนั้นมันจึงจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติมัน

และจงรำลึกเถิด โอ้ ท่านเราะสูล เมื่อเรารับสัญญาอันหนักแน่นจากบรรดานบีว่า พวกเขาควรเคารพภักดีอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และไม่ตั้งภาคีใดๆ กับพระองค์ และทำการเผยแพร่สิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเขา และเราได้ให้พันธสัญญาพิเศษจากเจ้าและจากนูห์ อิบรอฮีม มูซา และอีซาบุตรของมัรยัม เรานำพันธสัญญาอันมั่นคงจากพวกเขาเพื่อทำให้บรรลุผลสำเร็จในการเผยแพร่สารของอัลลอฮ์ที่พวกเขาได้รับมอบหมาย

อัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงเอาคำมั่นสัญญาที่หนักแน่นจากบรรดานบี เพื่อพระองค์จะทรงสอบถามบรรดาผู้สัตย์จริงในหมู่บรรดาเราะสูล เกี่ยวกับความสัตย์จริงของพวกเขา และพระองค์ทรงเตรียมการลงโทษอันเจ็บปวดในวันกิยามะฮ์ไว้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั่นคือ นรกญะฮันนัม

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาในอัลลอฮ์และปฏิบัติตามสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้ จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้าเมื่อกองทัพของผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รวมตัวกันมายังมะดีนะฮ์ พร้อมที่จะต่อสู้กับพวกเจ้า และพวกหน้าซื่อใจคดและชาวยิวได้สนับสนุนพวกเขาไว้ แล้วเราก็ส่งลมพัดมายังพวกเขา ซึ่งท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้รับการช่วยเหลือ และฉันก็ได้ส่งกองทัพจากมลาอิกะฮ์ซึ่งพวกเจ้ามองไม่เห็น แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจึงหนีไปโดยไม่สามารถทำอะไรได้ และอัลลอฮ์ทรงรู้เห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ไม่มีสิ่งใดที่ซ่อนเร้นจากพระองค์ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าต่อการกระทำนั้น

นั่นคือเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธามายังพวกเจ้าจากเหนือหุบเขาและจากเบื้องล่าง จากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ณ เวลานั้น ทำให้สายตาไม่สนทุกสิ่ง นอกจากมองไปยังศัตรูเท่านั้น หัวใจลุกลี้ลุกลนเพราะความกลัวอย่างรุนแรง และพวกเจ้าต่างก็คิดกันต่าง ๆ นานา เกี่ยวกับอัลลอฮ์ บางครั้งคิดว่าจะได้ความช่วยเหลือ บางครั้งรู้สึกสิ้นหวังจากพระเจ้า

ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในสมรภูมิ "สนามเพลาะ" หรือ คอนดัค นั้น บรรดาผู้ศรัทธาถูกทดสอบด้วยกับสิ่งที่พวกเขาพบเจอจากการที่ศัตรูจู่โจมพวกเขาอย่างหนัก จึงทำให้เกิดความวิตกกังวลอย่างรุนแรงเนื่องจากความหวาดกลัว และบททดสอบครั้งนี้ ได้เผยให้เห็นผู้ศรัทธาและผู้ที่กลับกลอก

ในวันนั้นพวกหน้าซื่อใจคดและบรรดาผู้ศรัทธาที่อ่อนแอ ซึ่งในใจของพวกเขามีความสงสัย พวกเขากล่าวว่า "สิ่งที่อัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ได้สัญญาไว้ในรูปแบบของชัยชนะและมีอำนาจในแผ่นดินนี้นั้น มิใช่สิ่งอื่นใดนอกจากคำโกหกที่ไร้เหตุผล"

และจงรำลึกเถิด โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย เมื่อกลุ่มหนึ่งจากพวกที่กลับกลอก ได้กล่าวแก่ชาวมะดีนะฮ์ว่า “โอ้ชาวยัษริบเอ๋ย (ชื่อเมืองมะดีนะฮ์ก่อนอิสลาม) ไม่มีที่ตั้งมั่นสำหรับพวกท่านเพื่อตั้งอาวุธที่ใกล้กับคูนี้แล้ว จงกลับบ้านพวกท่านไปเสียเถิด และกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาจะขออนุญาตจากท่านนบีแยกย้ายกันกลับไปยังบ้านของพวกเขา โดยอ้างว่าบ้านของพวกเขานั้นเปิดอ้าไว้สำหรับศัตรู แต่มันมิได้ถูกเปิดไว้ตามที่พวกเขาอ้าง แต่แท้จริงความต้องการของพวกเขาจากการขออนุญาตที่เป็นเท็จนั้น คือการหนีจากศัตรู

และถ้าศัตรูเข้ามารุกรานพวกเขาในเมืองมะดีนะฮ์จากทุกทิศ และขอจากพวกเขาให้กลับสู่การปฏิเสธศรัทธาและตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์อีกครั้ง แน่นอนพวกเขาจะให้ในสิ่งที่ศัตรูของพวกเขาขอ และพวกเขาจะไม่มีการลังเลใดๆ ในการที่จะกลับไปสู่การปฏิสธศรัทธา เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

และโดยแน่นอนพวกที่กลับกลอกเหล่านั้นได้ให้สัญญาต่ออัลลอฮ์หลังจากที่พวกเขาหนีสงครามอุฮุดว่า ถ้าหากอัลลอฮ์ได้ทรงกำหนดให้มีสงครามขึ้นกับพวกเขาอีก พวกเขาจะสู้รบกับศัตรูของพวกเขาอย่างแน่นอน และจะไม่หนีจากสงครามเพราะกลัวต่อข้าศึก แต่พวกเขาก็บิดพลิ้วสัญญานั้น โดยที่บ่าวนั้นจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เขาได้ทรงสัญญาไว้กับอัลลอฮ์ต่อสิ่งนั้น และเขาจะถูกสอบถามเกี่ยวกับสัญญานั้น

โอ้ เราะสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด ว่า “การหนีจะไม่เป็นประโยชน์แก่เจ้าเลย หากเจ้าหนีจากการสู้รบเพราะกลัวตายหรือถูกฆ่า เพราะอายุไขได้ถูกกำหนดไว้แล้ว และหากพวกเจ้าหนีขณะที่ความตายของพวกเจ้ายังมาไม่ถึง เจ้าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่ได้เว้นแต่เพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น”

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- ว่า “ใครเล่าจะปกป้องพวกเจ้าให้พ้นจากอัลลอฮ์ไปได้ หากพระองค์ปรารถนาที่จะให้พวกเจ้าได้ประสบกับสิ่งที่พวกเจ้าเกลียด จากความตายหรือการถูกฆ่าตาย หรือหากพระองค์ทรงปรารถนาให้พวกเจ้าได้ประสบกับความสันติสุขและความดีที่พวกเจ้าต้องการ แน่นอนจะไม่มีผู้ใดขัดขวางพวกเจ้าจากสิ่งเหล่านั้นได้ และเหล่าบรรดาผู้กลับกลอกจะไม่พบใครอื่นจากอัลลอฮ์เป็นผู้ดูแลที่คอยคุ้มครองกิจการต่าง ๆ ของพวกเขา และเป็นผู้ช่วยเหลือพวกเขาคอยปกป้องพวกเขาให้รอดพ้นจากการลงโทษของพระองค์ได้"

อัลลอฮ์รู้ดีว่าในหมู่พวกเจ้ามีผู้ขัดขวางไม่ให้ผู้อื่นต่อสู้เคียงข้างท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และผู้ที่กล่าวแก่พี่น้องของพวกเขาว่า "มาหาพวกเราเถิด พวกเจ้าอย่าไปร่วมต่อสู้กับเขาเลย พวกเจ้าจะได้ไม่ถูกฆ่า แท้จริงพวกเรากลัวว่าพวกท่านจะถูกฆ่า" และพวกที่ทรยศเหล่านั้นจะไม่เข้าร่วมสงครามและจะไม่มีส่วนร่วมใด ๆ กับสงคราม นอกจากบางช่วงเท่านั้น เพื่อเป็นการรักษาหน้าของตัวเองเท่านั้น มิได้ทำเพื่อช่วยเหลืออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์

พวกเขาตระหนี่ในการใช้ความมั่งคั่งของพวกเขาเพื่อพวกเจ้า -โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย- ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ช่วยเหลือพวกเจ้าด้วยการบริจาคมัน พวกเขายังตระหนี่ในชีวิตของตัวเอง พวกเขาจึงไม่เข้าร่วมสงครามกับพวกเจ้า และพวกเขาตระหนี่ด้วยความรักของพวกเขาดังนั้นพวกเขาจึงไม่รักพวกเจ้า เมื่อความกลัวมาถึงพวกเขาด้วยการเผชิญหน้ากับศัตรู เจ้าก็จะเห็นพวกเขาได้มองมาที่เจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- โดยดวงตาของพวกเขากลอกไปมาที่เกิดจากความกลัว เหมือนการกลอกตาที่กำลังเผชิญกับความตาย เมื่อความกลัวนั้นหมดไปและสงบลงแล้ว พวกเขาก็จะทำร้ายพวกเจ้าด้วยลิ้นที่เฉียบแหลม เพราะความโลภในทรัพย์สงครามที่พวกเขาต้องการ บรรดาผู้ที่มีคุณลักษณะดังกล่าวไม่ใช่ผู้ศรัทธาที่แท้จริง ดังนั้นอัลลอฮ์จะทรงทำให้การตอบแทนจากการงานของพวกเขาเป็นโมฆะ และการทำให้การตอบแทนจากการงานเป็นโมฆะนั้นเป็นเรื่องง่ายสำหรับอัลลอฮ์

บรรดาพวกขี้ขลาดเหล่านั้นคิดว่ากลุ่มพันธมิตร ที่ต่อสู่กับท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และบรรดาผู้ศรัทธานั้น จะไม่ออกไปจนกว่าพวกเขาจะสามารถทำลายผู้ศรัทธาได้ และหากมีการกำหนดให้กลุ่มพันธมิตรได้หวนกลับมาอีกครั้ง พวกมุนาฟิกีนเหล่านั้นก็คาดหวังกันว่า พวกเขาจะออกไปนอกเมืองมะดีนะฮ์พร้อมกับชาวอาหรับชนบทเพื่อคอยสืบหาข่าวคราวของพวกเจ้า ว่า "ได้เกิดอะไรกันบ้างกับพวกเจ้า หลังจากที่ศัตรูได้โจมตีพวกเจ้า?" และหากพวกเขาอยู่ร่วมกับพวกเจ้า -โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย- แน่นอนพวกเขาก็จะไม่ต่อสู้เคียงข้างพวกเจ้าเว้นแต่บางช่วงเท่านั้น ดังนั้นจงอย่าไปสนใจพวกเขาและอย่าเสียใจแทนพวกเขาเลย