ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮ์ วันที่มนุษย์จะยืนต่อหน้าพระเจ้าแห่งสากลโลก

และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ดีที่ประณามผู้เป็นเจ้าของมันที่บกพร่องในการทำความดี และทำชั่ว ข้าได้สาบานต่อสองสิ่งนี้ แท้จริงมนุษย์จะถูกให้ฟื้นคืนชีพเพื่อตัดสินและตอบแทน

มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขาหลังจากความตายของเขาเพื่อฟื้นคืนชีพกระนั้นหรือ?

แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะรวบรวมปลายนิ้วมือของเขาให้กลับไปอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่เคยเป็น

แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ด้วยการปฏิเสธการฟื้นคืนชีพของเขานั้นโดยให้อยู่ในความชั่วของเขาอย่างต่อเนื่องในอนาคตโดยปราศจากการยับยั้งชั่งใจ

พวกเขาถามเพื่อให้ห่างไกลไปจากวันกิยามะฮฺว่า วันแห่งการฟื้นคืนชีพจะมีขึ้นเมื่อใด?

แต่เมื่อสายตามืดมัวเมื่อเขาเห็นสิ่งที่เขาโกหกไว้

และเมื่อแสงจากดวงจันทร์จากไป

และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกตัดนำมารวมกัน

ในวันนั้นมนุษย์ที่เป็นผู้กระทำความชั่วจะกล่าวขึ้นว่า ไหนเล่าทางหนี?

ในวันนั้นจะไม่มีทางหนี และไม่มีที่พึ่งพิงใดๆ ที่คนชั่วนั้นจะไปพึ่งพิง และไม่มีผู้ที่ถูกยึดมั่น ที่เขาจะยึดมั่นต่อเขาได้

โอ้รอซูลเอ๋ย ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือทางกลับและจุดกลับไปเพื่อตัดสินและตอบแทน

วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงการงานที่เขาได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง

เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง โดยอวัยวะต่างๆของเขาจะเป็นพยานแก่เขาในสิ่งที่เขาได้กระทำบาปไว้

ถึงแม้ว่าเขาจะมาด้วยข้ออ้าง โต้เถียงตัวของเขาเองก็ตาม แท้จริงแล้วสิ่งที่เขาได้กระทำไว้ซึ่งความชั่วนั้นไม่ได้เกิดประโยชน์แก่เขาเลย

เจ้าจงอย่ากระดิกลิ้นของเจ้า -โอ้รอสูลเอ๋ย- เพื่อเร่งรีบเมื่ออ่านอัลกุรอานเพราะกลัวว่ามันจะหนีจากเจ้าไป

แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอานสำหรับเจ้าให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า และให้คงอยู่ซึ่งการอ่านอัลกรุอ่านบนลิ้นของเจ้า

ครั้นเมื่อตัวแทนของเรา (คือ ญิบรีล) ได้อ่านกุรอานแก่เจ้า เจ้าจงเงียบและสดับฟังการอ่านของเขาเถิด

แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอานแก่เจ้า

เปล่าเลย! มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเจ้าอ้างไว้เลย ที่ว่าการฟื้นคืนชีพนั้นเป็นไปไม่ได้ และพวกเจ้าก็รู้ว่าผู้ที่สามารถสร้างพวกเจ้ามาในครั้งแรกมันจะไม่เป็นเรื่องลำบากในการชุบชีวิตของพวกเจ้าหลังจากความตายของพวกเจ้า แต่เพราะการปฏิเสธการฟื้นคืนชีพของพวกเจ้าทำให้พวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกที่เร่งรีบนี้